در چند سال اخیر دانشگاه جامع علمی کاربردی رشد چشمگیری داشته است  بگونه ای که به نظر می رسد تا حدی عطش پویندگان راه دانش وعلاقمندان کسب مدارج عالیه را رفع کرده است. نکته قابل تآمل اینکه در میان خیل گسترده ای که در این دانشگاه تحصیل می کنند چند گروه دانشجو دیده می شود که در مراکز آموزشی دیگر کمتر ملاحظه می گردد:

۱)پدران ومادران ویا پدر ومادر بزرگانی که همچون کودکی تشنه آموختن هستند وبعضآ برای کسب یک نمره بیشتر ویا ممتاز شدن سر از پا نمی شناسند.

۲)دانشجو یان جوانتری که بنا به دلایلی در موعد مقرر امکان ورود به دانشگاه های دولتی ویا آزاد را نداشتند ویا از سوی همسرانشان در سال های اول پیوند ازادامه تحصیل منع  شدندو برخی از آنان از ظرفیت های ذهنی بسیار بالایی  بر خوردارند.

۳ )کار کنان سازمان ها ودوائر دولتی که برای ارتقاء به دنبال مدر ک بالاتر وافزایش گروه وغیر و غیر و....هستند.

۴)و بالاخره گروه معدودی که برای گذران اوقات فراغت نام مبارک دانشجو را یدک می کشند.این محیط آموزشی را با دبیرستان های شبانه اشتباه می گیرند ودر مواردی گویی به  یک میهمانی دوستانه ویا جشن فامیلی دعوت شدند.

نظر شما چیست؟