محمد مهدی فتوره چی

در پی حادثه ی مصیبت بار سقوط هلی کوپتر رئیس جمهوری و همراهانش در آخرین سفر و ماموریت بی بازگشت و سئوال برانگیز ایشان، چند روزیست که بخش زیادی از جامعه ی در حال گذار کشور بلاخیزمان در غم و اندوه از دست دادن جمعی از دولتمردان و همراهانشان به سوگ نشسته اند در حالیکه همزمان در گوشه و کنار این سرزمین، تصاویری هم در فضای مجازی به چرخش درآمد از هم وطنان داخلی و اغلب خارج نشینی که برای هجرت آنان به دیار باقی اظهار شادی زائد الصفی کرده و یا بعضا به رقص و پایکوبی مشغول شدند. با این وجود، و بر خلاف تصور، شواهد و قرائن و گزارشات مختلف تصویری گویای حضور نسبتا چشمگیر آحاد مردم در مراسم های تشییع و یا به بیان منتقدانی، پیکر گردانی آن زود رفتگان بود، تا جایی که برخی منابع خبری و تحلیلگران سیاسی میزان جمعیت های حاضر در بدرقه ی آن مرحومان را حتی بیش از مراسم تشییع شهید سلیمانی ارزیابی کردند! در روزهای گذشته در مکالمات حضوری و تعاملات مجازی برخی از دوستان و آشنایان ضمن ابراز تعجب از این میزان حضور مردم، برخی آن را ناشی از ادب مردم ساده دلِ همواره در صحنه و جویای ثواب، یا قدرشناسی از چهره ای خدوم، یا شعورمندی آخرین نسل وفادار به ارزش های انقلاب، احساسی بودن و فراموشی تاریخی آنان، و یا وابسته بودن به ارگان های نظامی و انقلابی چون بسیج و سپاه و ... قلمداد کردند و لذا بر آن شدم با طرح یک سئوال اساسی از 200 نفر از دوستان و همکاران نزدیک و آشنا در کشور(25 تا 75سال با تحصیلات دانشگاهی) از ایشان بپرسم که آیا در هیچ یک از مراسم تشییع و گرامیداشت رئیس جمهور مرحوم و همراهان شان حضور داشته اند و در صورتی که پاسخ شان مثبت یا منفی است دلایل شان را بر شمارند و لذا در ادامه به برخی از مهم ترین و پرشمارترین اظهارات و دلایل 50 نفر از مخاطبانی که در پیام رسان واتس آپ به این پرسش پاسخی دادند اشاره خواهم کرد. خاطرنشان می گردد که برخی از اظهارات مشابه و همسو با هدف خلاصه سازی بدون اولویت گذاری فقط در یک عبارت تجمیع و درج شده است.

مهم ترین دلایل پاسخگویانی که در مراسم های تشییع و ترحیم رئیس جمهور و همراهان مرحوم شان شرکت کردند:

  • تلاش های رئیس جمهور در ایجاد زیرساخت های مورد نیاز کشور و راه اندازی کارخانجات ورشکسته( توسعه اشتغال و رونق صنعت)
  • افزایش انسجام ملی و دفع خطرات ناشی از تفرقه و کاهش احتمال هجمه ی دشمنان نظام( افزایش امنیت ملی)
  • ایجاد امید و دلگرمی به مردم و اولویت دهی به ارزش های غیر مادی (ایجاد امید و همدلی در بین انقلابیون)
  • صداقت در رفتار و گفتار داشتن و ارائه ی خدمت صادقانه و خستگی ناپذیر شان(ویژگی های شخصیتی)
  • عملکرد مثبت شان در توسعه ی روابط خارجی و ایجاد ظرفیت های جدید بین المللی(دیپلماسی موفق)
  • مشروعیت بخشی به نظام و نمایش حمایت از دولتمردان مان به جهان (حمایت از دکترین نظام)
  • مشارکت در مراسم های آئینی موجب تقویت حس« مای بزرگ ایرانی» است(افزایش همبستگی)
  • ادای احترام به مقامات عالی و سیاسی کشور صرف نظر از عملکرد ضعیف شان(وظیفه ای ملی)
  • ادای دین و تکریم به جمعی از افراد خدوم و صادق و قدردانی از خدمات شان(قدرشناسی)
  • موفقیت ایشان در ایجاد نظم نوینی در جهان(موفقیت در توسعه روابط بین الملل)
  • انسان خوب و شریف و عامل و عالم بودن وی(ویژگی های شخصیتی و اخلاقی)
  • بدلیل قبول داشتن برنامه های پیشنهادی و فعال و پرکار بودن وی (عاملیت)
  • سیادت و پاکی خود و خانواده اش( تقدس لباس روحانیت و تبار)
  • پایبندی به آرمان و ارزش های انقلاب(استمرار حضور در صحنه)
  • احترام به جایگاه اجرایی رئیس جمهور (تکریم موقعیت و مقام)

مهم ترین دلایل پاسخگویانی که در مراسم های تشییع و ترحیم رئیس جمهور و همراهان مرحوم شان شرکت نکردند:

  • مایل نبوده و نیستم در نمایش های خیابانی شرکت کنم که از آن استفاده ابزاری و تبلیغاتی شود به نفع نظامی که اصول دموکراسی را بر نمی تابد.(اجتناب از استفاده ی ابزاری شدن)
  • عدم دفاع از حقوق مردم بخصوص زنان و دخترانی که در جنبش «زن، زندگی و آزادی»بدنبال آزادی های مدنی شان بودند( بی عدالتی و تضییع حقوق بانوان)
  • رئیسی، رئیس جمهور واقعی همه ی اقشار و اکثریت جامعه نبود و رای ایشان بدلیل حمایت و توصیه های رهبری بود.(عدم مشروعیت)
  • فقدان ماهیت مردمی واقعی اینگونه مراسم ها(عدم تاب آوری حضور نخبگان و چهره های سیاسی و ....)
  • رئیسی کارنامه ی برجسته ای نداشت و بدنبال ترغیب و تهییج احساسات مردم عامی بود(عوام فریبی)
  • سوء استفاده از احساسات و عواطف مردم ساده دل(بهره برداری از عواطف انسانی و تعلقات مذهبی)
  • بهره برداری سیاسی و تلقی رفراندوم و موجه تلقی کردن عملکرد نظام(صف کشی و آمارسازی)
  • مقدس سازی و برجسته کردن اغراق گونه ی خدمات ایشان(تقدس گرایی و شهید انگاری)
  • فقدان شایستگی لازم و عاملیت در اعدام منافقان(عدم شایستگی و کارنامه ی بد سیاسی)
  • عدم استقلال رای و مهره ی مطیع نظام و جریان فکری انحصار طلب(وابستگی جناحی)
  • عدم شایستگی و صلاحیت های لازم ریاست جمهوری(فقدان شایستگی)
  • حضورم تائیدی بر ناکارآمدی و فساد نظام است(بهره برداری سیاسی)
  • گرفتاری های شخصی و خانوادگی( ترجیح امور اقتصادی و تفریحی)
  • عدم احساس امنیت در اینگونه تجمعات و مراسم(امنیت اجتماعی)
  • دلزدگی از رفتارهای دوگانه ی نظام(سوگیری نظام و رهبری)
  • ناتوانی در مدیریت کشور و توهم موفقیت(سوء مدیریت)
  • عدم مقبولیت ساختار حکومت(مخالفت با اصل نظام)
  • نقد به رویکرد شهید سازی نظام(اسطوره سازی)