La communication électronique en situations mono et plurilingues, Formes, Frontières, Futurs

Date limite : 15 septembre 2010

COLLOQUE INTERNATIONAL
Université du Havre : 9-10 décembre 2010
La communication électronique en situations mono et plurilingues
Formes, Frontières, Futurs
Appel à communication

Soutenu par l'ISCC et l'ADBS , ce colloque s'inscrit dans le cadre d'une collaboration scientifique engagée depuis plusieurs années entre les Sciences du Langage (Laboratoire LiDiFra EA 4305 – Université de Rouen) et les Sciences de l'Information et de la Communication (CDHET- Laboratoire Cirtai UMR IDEES – Université du Havre). Au-delà de cette relation privilégiée, les thématiques proposées concernent beaucoup d'autres disciplines. La communication électronique agrémente et organise le quotidien de chacun à travers le monde. Au début de l'année 2009, il y avait 1,45 milliard d'internautes dans le monde. Le cabinet Forrester Research estime qu'ils seront 2,2 milliards en 2013. Parallèlement, plus de 4,5 milliards de téléphones mobiles sont, aujourd'hui, actifs dans le monde selon l'Union Internationale des Télécommunications .
La communication électronique est une révolution majeure comme l'humanité en a connu peu. Associée aux TIC, elle nous donne la possibilité d'être ici et là-bas en même temps, d'échanger en temps réel des informations et des données, de faire partager aussi bien les événements majeurs que les pensées et les humeurs du moment. Les potentialités communicationnelles qu'elle offre sont presque sans limites et influent sur nos sociétés.

Axe 1 – Formes établies, formes émergentes…

La communication électronique, qu'elle soit dans un contexte monolingue ou plurilingue, fait appel à des supports hétérogènes : écrits, visuels, sonores avec toutes les possibilités d'interaction entre eux. Par exemple : texte + image (animée ou fixe) + son. Elle est aussi le lieu, par excellence, de l'émergence de formes linguistiques, de différents types de graphies, de néologismes, de créations diverses…
Si ce phénomène est généralement bien observé au niveau de la production, il l'est moins au niveau de la réception. On peut se demander à quel point le contexte de réception détermine les choix et les stratégies de communication adoptés au niveau de la production (langues, supports…).
Ces formes font-elles sens de la même façon en production/réception ou en contexte monolingue/plurilingue ? L'hétérogénéité et le pluri-sémiotisme des supports et des formes posent aussi le problème de leur recueil, de leur identification et de leur description.

Axe 2 – Frontières figées, frontières mouvantes…

Réseaux sociaux, tchats, forums de discussion, blogs, SMS, MMS, les TIC proposent toujours plus d'outils favorisant la communication électronique. Ces outils qui transforment nos sociétés ont repoussé, voire supprimé, des frontières qui nous étaient habituelles. Nous pouvons aussi nous demander s'ils n'en ont pas créé de nouvelles.
Les contributions attendues concernent l'ensemble des problèmes posés par ces modifications de frontières et les usages linguistiques qui leur sont liés. Elles porteront sur différents aspects de la « mouvance » de ces frontières : des phénomènes d'ouverture comme de fermeture. La communication électronique permet en effet toutes sortes de décloisonnements notamment spatiaux, temporels, communautaires et sociaux. Ces divers aspects sont, la plupart du temps, liés. A titre d'exemple, les frontières déplacées ou supprimées peuvent concerner des situations de diaspora ou de communautés isolées (sourds…), des distinctions entre sphères publique et privée, entre écritures ordinaires et institutionnelles… Les communications pourront aussi porter sur des situations de fermeture de frontières : formes d'autorégulation ou de censure (modération dans les forums, propriété intellectuelle, nouvelles mesures de contrôle).

Axe 3 – Futurs partagés, futurs isolés…

La participation dans les communautés virtuelles et l'utilisation des TIC définissent des pratiques de communication et d'apprentissage où l'isolement et la notion de temps (passé, présent et futur) sont redéfinis. L'instantanéité des modes de communication introduit un futur immédiat et décadent. Ceci est reflété dans l'obsolescence inhérente aux outils et à l'éphémère de la communication virtuelle. L'isolement physique n'est plus synonyme d'un isolement social mais la communication peut être illusoire. De la même manière, quelle réalité est construite et pour qui, lorsque le destinataire est virtuellement construit et distancé et que l'outil électronique est élitiste ?
La communication électronique est aussi le moyen par lequel des communautés alternatives ou minorées naissent, émergent, s'autodéterminent et imaginent leur futur. Malgré l'éphémère de la communication virtuelle, c'est dans cet espace que de nouvelles formes de conservation du patrimoine sont produites et partagées pour les générations futures. C'est aussi dans cet espace que de nouvelles formes d'actions citoyennes, protégées par le voile de la communication virtuelle, se définissent.

Bien entendu, selon le domaine d'intérêt des chercheurs, les communications pourront porter sur l'un ou l'autre aspect de la problématique.

Pour chaque proposition de communication, le texte devra comporter :
- Le titre de la communication,
- Un résumé de 3 500 caractères espaces compris,
- L'inscription dans l'un des 3 axes proposés,
- Les coordonnées personnelles et l'affiliation institutionnelle de l'auteur.

Les propositions devront nous parvenir pour le 15 septembre 2010 aux adresses suivantes :
soumission@colloquelehavre2010.org
Elles seront évaluées, en double aveugle, par les membres du comité scientifique. Les langues du colloque sont le français et l'anglais. Les communications feront l'objet d'une publication sélective dans des Actes en version papier.

Calendrier :
- 30 juin 2010 : premier appel à communication.
- 15 septembre 2010 : date limite de réception des résumés.
- 30 septembre 2010 : réponse du comité scientifique.
- 1er novembre 2010 : inscription définitive au colloque.

Frais d'inscription :
- 100 euros pour les enseignants-chercheurs et les chercheurs. (150 euros après le 1er novembre)
- 50 euros pour les étudiants. (80 euros après le 1er novembre)

از آنجا که دانشجویان و ساکنان مسلمان کشور های خارجی، از جمله فرانسه همواره در تشخیص صحیح اوقات شرعی دچار سر درگمی می شوند و این مهم در ماه پر فیضی چون رمضان بیشتر نمود پیدا می کندبی شک نرم افزار هایی که بدین منظور طراحی شده می تواند برای افرادی که در کشو رهای خارجی و بدور از نعمت حض نغمات خوش اذان از گلدسته ها و یااستماع آن از شبکه های رادیو و تلویزیونی محلی بسر می برند بسیار مفید واقع شود.در همین ارتباط نظرتان را به پستی از وبلاگ امید در شمال فرانسه جلب می کنم که اقدام به معرفی نرم افزاری می کند که به همت حمید ضرابی زاده طراحی شده و این امکان را برای مسلمانان فراهم می آورد که در اقصاء نقاط جهان ازاوقات شرعی منطقه خود آگاهی یافته  و در صورت لزوم حتی از نغمات روح بخش اذان هم بهره گیری نمایند!

ملاحظه فرمایید

توسعه به مثابه عامل بهبود ظرفيت هاي انسان يا شرائط اجتماعي ،اقتصادي،سياسي،و فرهنگي بيش از هر زمان ديگر در خصوص آنچه كه به تكنولوژي اطلاعات و ارتباطات مرتبط است سازگاري دارد.

با تكيه بر تاريخ رسانه هاي همگاني در خدمت  توسعه و نيز دستگاه هاي فني توسعه يافته در اين روند،اين اثر در پي باز شناسايي عواملي است كه تسلط و نفوذ در روابط اجتماعي ،دموكراسي،برابري جنسي،مبارزه با فقر يا توسعه كشاورزي را فراهم و يا مانع آن مي گردد.

يكي از سر رشته هاي هدايتگر به سوي تكنولوژي اطلاعات و ارتباطات و توسعه اجتماعي و اقتصادي اين است كه جنبه هاي فني كاربردهاي آن را از نظر نياندازيم.مطالعه استفاده هاي علمي و كاربرد هاي تكنولوژي اطلاعات و ارتباطات در كشور هاي جنوب،عناصر ديگر زمينه اي و مرتبطي را كه مي تواند اثرات آن  را كاهش  يا از ميان بردارد آشكار مي نمايد. همچنين فرآيندهايي را كه در اينگونه كاربردها دخالت دارند با در نظر گرفتن تضادها تبيين مي كند.

آلن كييندو،مولف اين اثر دانشيار دانشگاه استراسبورگ و رئيس انجمن فرانسوي علوم ارتباطات و اطلاعات و عضو كميسيون فرانسوي يونسكو مي باشد. وي تا كنون آثار زيادي را در باره مسائل مرتبط با توسعه و ارتباطات منتشر كرده است. اين اثر به همت انتشارات لاووزيه فرانسه به چاپ رسيده است.

مطالعه و  در صورت علاقه ترجمه این اثر ارزشمند  به دانش پژوهان و علاقمندان مسائل حوزه ارتباطات و توسعه توصيه مي شود.

علي رغم همه محدوديت ها و قوانين سخت گيرانه اي كه دولت فرانسه نسبت به جامعه مسلمانان اعمال مي كند شواهد و آمارهاي غير رسمي حاكي از افزايش روز افزون تعداد مسلمانان در اين كشور لائيك است بگونه اي كه مطابق آمارهاي رسمي حدود 5تا 6ميليون و بر طبق آمارهاي غير رسمي بيش از 10ميليون مسلمان كه بيشتر مغربي تبار و عمدتا دو رگه هايي از كشور هاي مراكش ،تونس و الجزائر  مي باشند در اين كشور با حفظ اعتقادات و باور هاي ديني زندگي مي كنند و البته پس از آن جمعيت ترك هاي مسلمان و هندي ها نيز تا حدي نمود دارند و همانطور كه پيش از اين در پستي نگاشته بودم در تمامي شهر هاي بزرگ و كوچك اين كشور با كمكي پرس و جو مي توان حسينيه و يا مركز تجمعات  مليتي را شناسايي كرد و لحظاتي را در خلوت آرام بخش آن اماكن مقدس سپري نمود.از آنجا كه دولت فرانسه اجازه ساخت هيچگونه بارگاه و مناري را در اين كشور به  جامعه مسلمانان نمي دهد  بديهي است كه تشخيص اين اماكن مذهبي كه بيشتر به حسينيه اي مي ماند چندان ساده نبوده و نماي معماري خارجي آن هم نبايد چندان شباهتي به مساجد موجود در كشور هاي مسلمان داشته باشد ؛ و اما در خصوص شيعيان فرانسه آمار دقيق و معتبري در دست نيست و تنها طبق برآورد ي كه در در چند سال پيش صورت گرفته است حدود 50تا 60000 مسلمان شيعه اثني عشري و وابسته به انجمن و يا مركزي ديني دراين كشور وجود دارد كه بيشتر اهل كشور هاي لبنان ،عراق ،پاكستان،هندوستان،ماداگاسكار و البته ايران مي باشند. و چنانچه جمعيت 150000 نفره ايرانيان شيعه مقيم در آن كشوررا كه چندان در اماكن مذهبي و مساجد و مناسبت هاي ديني و اسلامي شركت نمي جويند را بر رقم قبلي بيافزايد قريب به 200000مسلمان شيعه قابل برآورد است كه بيشتر به مراكز مذهبي و فرهنگي كه در ادامه معرفي خواهم كرد وابسته بوده وبيشتر در مناسبت هاي ديني و بويژه ايام ماه مبارك رمضان در آنجا گرد هم مي آيند .نكته قابل تامل اين است كه متاسفانه شيعيان فرانسه تا جايي كه بنده اطلاع دارم در هيچ شهر و دياري از جمله پاريس مركز ديني و يا حسينيه مستقلي را بنيان نگذاشته اند و شايد از همين روست كه شيعيان ايراني مقيم پايتخت نيز در نبود مراكز ديني انسجام خود را بيش از پيش از دست داده و جزء عده قليلي كه در فعاليت هاي عمدتا فرهنگي و ملي  خانه فرهنگ حضور پيدا مي كنند ، رغبت چنداني از سوي اكثر آنان به پيوستن به مراكز و انجمن هاي مسلمانان سني  مليت هاي ديگر مشاهده نمي شود!و متاسفانه حتي بعد از انقلاب نيز نه از سوي ايرانيان خير و نه حتي از سوي مسئولان وقت سفارت( در دوره هاي پيشين) اقدام مناسبي براي ايجاد يك حسينيه و يا مركزي ديني صورت نگرفته ويا اگر همتي رقم خورده با مخالفت دولت فرانسه مواجه شده است! از همين روست كه برخي مراكز فرهنگي و نهاد هاي وابسته به دولت، حتي الامكان سعي نمودند تا هم وطنان متفرق و دوستدار مام كشوررا تنها در غالب برگزاري برنامه هاي فرهنگي و ملي عمدتا شاد گرد هم آورند تا زمينه بازشناخت  ارزش ها ،نمادها و هويت ملي و فرهنگي  علاقمندان به اين مرز و بوم فراهم گردد. لازم به يادآوريست كه علي رغم محدوديت هايي كه هر چند نسبت به جامعه مسلمانان در اين كشور اعمال مي شود همچون وضع قانون منع استفاده از حجاب در مدارس فرانسه و يا عدم صدور مجوز براي تاسيس مساجد بزرگ با معماري اسلامي و از جمله احداث مناره  هاي متناسب و عدم پذيرش مسلمانان و بويژه بانوان محجبه در مراكز دولتي و خصوصي ، تعداد قابل توجهي از فرانسويان متعاقب مطالعه اي عميق و يا بواسطه وصلت با مسلمانان به دين مبين اسلام متمايل مي شوند كه با توجه به ضعف نهاد هاي مبلغ مذهب شيعي، عده قليلي از آنان به مذهب شيعه دوازده امامي و در مواردي هم به فرقه هاي ديگري چون اسماعيلي روي مي آورند. شايان ذكر است كه در حال حاضر بسياري از شيعيان مقيم فرانسه از جمله ايرانيان شيعه، جهت اداي فرائض ديني و بويژه اقامه نماز از مساجد و حسينيه هاي مليت هاي ديگر كه عمدتا سني مذهب مي باشند استفاده مي كنند و خوشبختانه ضمن حفظ اعتقادات و باورهاي خود، روابط حسنه اي نيز با آنان دارند. گفتني است كه به غير از فعالان شيعه فرانسه تلاش هاي زيادي هم از سوي خوجه هاي هندي الاصل شيعه به منظور تاسيس مسجد طي سال هاي پيشين صورت گرفته است كه تا كنون به نتيجه نرسيده است و لذا كماكان نياز به يك  مسجد جامع يا مركز فرهنگي و تبليغي گسترده شيعي در پاريس و همچنين مراكز فرهنگي و ديني در شهرستان ها شديدا احساس مي شود تا خيل شيعيان مهاجر و مقيم در آن سرزمين را انسجام و ساماني بر محور ارزش هاي ديني و اسلامي بخشد.

براي آگاهي از اسامي مراكز فرهنگي و مذهبي شيعيان فرانسه كه تعدادشان از انگشتان دستان تجاوز نمي كند به اين آدرس مراجعه نماييد:

 www. Noorportal.net/951/1254/1310/23609.aspx

        -   امامباره محمدي : اين مركز متعلق به خوجه هاي هندي تبار بوده كه بيشتر در حومه پاريس زندگي مي كنند.

        -   امامباره شاه نجف: اين مركز متعلق به پاكستاني هاي مقيم پاريس مي باشد

       -   محفل زينب: اين مركز هم همچون امامباره محمدي متعلق به گروهي از خوجه هاي هندي تبار است كه در حومه پاريس اقامت دارند.

       -   انجمن امام عاشورا:دراين انجمن شيعيان  نژادهاي مختلف عضويت و فعاليت دارند

        -    انجمن الغدير:   اين انجمن نيز متعلق به لبناني هاي مقيم پاريس مي باشد كه  معروف به انجمن اسلامي امامي است و بر اساس مذهب اهل بيت عليها سلام بنا شده است.

          علاوه بر مراكز و انجمن هاي فوق ، بعد از تعطيلي مركز فرهنگي ايران كانون كه اقدام به برگزاري مراسم و مناسبت هاي مختلف مي كرد، كتابخانه اي  با عنوان اهل بيت تاسيس و  تا سال 1986 فعاليت مي نمود كه به دستور مقامات فرانسوي تعطيل گرديد .

-